Przed kamerą

Porady dotyczące fotografii ślubnej | Jak ustawić siedzącą pannę młodą

Możesz mieć najlepszą, najlepiej przygotowaną osobę z fenomenalnymi fryzurami, makijażem i stylizacją oraz mieć do dyspozycji wspaniałe światło, ale złe lub przeciętne pozowanie sprawi, że wszystko będzie dyskusyjne. Możesz strzelać profesjonalnym sprzętem z najwyższej półki z tymi wszystkimi korzystnymi zmiennymi, ale jeśli nie rozumiesz, jak pozować, Twoje zdjęcia mogą wyglądać amatorsko. Nawet doświadczony model, który wie, jak obsługiwać aparat, może skorzystać z niewielkiego instruktażu, aby wyglądać najlepiej z perspektywy aparatu i zapewnić zamierzony efekt, dlatego ważne jest, aby fotograf dobrze wiedział, czego szukać w pozie.

Pozowanie siedzącej osoby wiąże się z własnym, unikalnym zestawem wyzwań do pokonania. Porozmawiajmy o kilku rzeczach, o których należy pamiętać, pozując do osoby siedzącej, na przykładzie portretu ślubnego.

* Krótka uwaga: chociaż te wskazówki dotyczące pozowania są prezentowane w kontekście portretów ślubnych, można je zastosować do dowolnego tematu.

skróceniem perspektywicznym

Najważniejszą rzeczą do rozważenia podczas pozowania i fotografowania siedzącego obiektu jest zjawisko zwane „skróceniem perspektywicznym” obiektywu.

Skrócenie perspektywiczne to tendencja soczewki do tego, że wszystko, co znajduje się najbliżej soczewki, wydaje się największe. Kiedy poprosisz podmiot, aby usiadł, są szanse, że zaaklimatyzuje się w czymkolwiek, na czym siedzi. Jeśli pacjent odchyla się do tyłu na kanapie i pod niskim kątem dopasujesz się do jego obniżonej wysokości siedzenia, możesz zacząć napotykać niepochlebne problemy ze zniekształceniami, takie jak wizualnie powiększone stopy i kolana. Pomocne może być fotografowanie z większego kąta – powoduje to zmianę położenia aparatu względem obiektu tak, aby najbliższe części modelu do aparatu miały odpowiednie wymiary.

Jeśli jednak chcesz strzelać z poziomu oczu lub niżej, musisz zmienić ich położenie. Najłatwiej jest posadzić badanego na krawędzi siedzenia, aby nie mógł się w nim zapaść i skłonić go do przodu. Sprowadzając ich twarz bliżej aparatu niż kończyn, skupisz się na tym widzu, zamiast rozpraszać go czymś, co – świadomie lub nie – wygląda nienormalnie.

Trzy punkty – czeklista

Podobnie jak w przypadku pozycji stojących, nasze trzy punkty pozowania nadal obowiązują, gdy obiekt siada.  Istnieją trzy główne punkty na temat osoby, które decydują o wyglądzie i dotyku obrazu, niezależnie od tego, czy jest skierowana w stronę aparatu, czy od niego.

Trzy punkty to oczy , podbródek i klatka piersiowa . Istnieje wiele możliwości w tym, co można przekazać, używając kombinacji tych części ciała, które są skierowane w stronę lub od aparatu.

Na przykład, jeśli wszystkie trzy punkty skierowane są w stronę aparatu, efektem jest całkowita świadomość i celowe zdjęcie – tradycyjny portret. Ale gdybyśmy odwrócili brodę i klatkę piersiową, ale utrzymywali kontakt wzrokowy, mielibyśmy szczery portret, jakbyśmy złapali osobę nieświadomą, a następnie przyciągnęła jej uwagę.

Światło jako kompozycja

Oprócz tego, jak kierujemy nasz obiekt w stronę aparatu, jak ustawiamy go względem światła, a także jak ustawiamy się / nasz aparat. Jeśli głównym źródłem oświetlenia w pomieszczeniu jest okno, jeśli zwrócimy się do obiektu w stronę okna i ustawimy się przed nim (oczywiście bez blokowania światła), stworzymy płaskie oświetlenie, które może być bardzo dobre dla pożądanego „lekki i przewiewny” wygląd.

Jeśli okno znajduje się po prawej stronie fotografowanej osoby, a my jesteśmy przed obiektem i odwrócimy jego twarz bardziej w stronę okna, część twarzy, która jest najjaśniej oświetlona przez okno z perspektywy aparatu, będzie stroną, która odwrócony od aparatu lub „krótszy” bok. Nazywa się to „ krótkim oświetleniem ” i jest zwykle bardzo pochlebnym sposobem na oświetlenie twarzy. Wizualnie zwęża szeroką twarz i jest przeznaczony dla większości typów twarzy, z możliwym wyjątkiem, gdy są bardzo wąskie twarze, które mogą wyglądać na nieco szersze.

Leave a Reply